لیموترش، اکسیر ضد سرطان
بهطور میانگین، میزان دریافت روزانه از فلاوونوئیدها بین 150 تا 300 میلیگرم است. منبع اصلی فلاوونوئیدهای خوراکی مرکبات (بهطور خاص لیموترش) و آب آنها و پس از آن میوهها و آبمیوهها است. فنلها، اسیدهای آمینه، اسیدهای چرب ضروری، پکتین، کاروتنوئیدها (پیشسازهای ویتامین A) و ویتامین C از ترکیبات اصلی لیموترش هستند.
اگرچه عموما فلاوونوئیدها بهعنوان منابع غذایی غیرمغذی درنظر گرفته میشوند، به دلیل تاثیر بالقوه آنها در پیشگیری و ممانعت از بیماریهای مزمن، بخصوص سرطان، بسیار مورد توجه قرار دارند.
امروزه سرطان به یکی از بیماریهای مخوف تهدید کننده سلامت بشر تبدیل شده که با تکثیر غیرطبیعی سلولها و تهاجم آنها به بافتهای مجاور شناخته میشود.
درمان رایج و معمول شیمیدرمانی، ضمن آنکه سرطان را درمان میکند، میتواند تاثیرات نامطلوب، عوارض سمی و مخربی را بر سلولهای سالم داشته باشد که در نتیجه موجب عدم کنترل مناسب بیماری میشود. همین امر موجب شده تا پژوهشگران به دنبال یک روش موثر برای مبارزه با عوارض این داروهای سنتتیک و شیمیایی باشند که همان استفاده از گیاهان دارویی است که تاثیری برجسته و مهم در بهینهسازی روشهای درمانی مدرن ایفا کرده و نتایج بهتری را حاصل میآورد.
علاوه بر این، استفاده از این ترکیبات مکمل نیاز به داروهای شیمیایی را کاهش داده و منجر به کاهش مسمومیت ناشی از تاثیر این داروها بر بافتهای سالم میشود.
مطالعات i- vivo و i- vitro ی فراوانی به منظور بررسی تاثیر ضدسرطانی فلاونوئیدهای موجود در لیموترش، یعنی پلیمتوکسی فلاونها (PMFs)، انجام گرفته است. PMF این کار را از طریق مکانیسمهای مختلفی چون مسدود کردن آبشار متاستاز، جلوگیری از حرکت سلولهای سرطانی در سیستم گردش خون، پروآپپتوز، جلوگیری از تولید تومور و تکثیر آن، ممانعت از رشد سلولی، فعالیت ضد آنژیوژنزی، توقف چرخه سلولی وتنظیم سیگنالهایی که منجر به آپپتوز یا توقف آن میشوند، انجام میدهند.
شاید این موضوع در ابتدا ساده به نظر برسد، اما به دلیل آنکه سلولهای سرطانی و غیرسرطانی همگی در یک فضای کوچک قرار گرفتهاند، هریک از این مسیرهای سلولی که توسط ( PMF ها) تنظیم یا کنترل میشوند با سیگنالهای دیگری که از سایر سلولهای موجود در این محیط کوچک دریافت میشوند، درارتباطند و درست بههمین علت در عین سادگی، بسیار پیچیده هم است.
جهت مطالعه ادامه مطلب، کلیک کنید...